Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Κάτι ξέχασε ο Παπανδρέου για το 2009

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας
Ο, κατά δήλωση του, εγγυητής της ενότητας της Κεντροαριστεράς που στήριξε την… ανανέωση της παράταξης του στη δυναμική ενός ονόματος (λογικό αφού κι ο ίδιος αποτελεί πυλώνα της οικογενειοκρατείας) εμφανίστηκε τηλεοπτικά για να μας αναπτύξει για μια ακόμη φορά το αφήγημα του για την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ.
Μόνο που τώρα πρόσθεσε και μια σημαντική λεπτομέρεια που μάλλον δεν κατάλαβε ότι τον εκθέτει περισσότερο από ποτέ. Μας είπε ότι αν ο Καραμανλής του ζητούσε την βοήθεια του για την λήψη μέτρων αυτός θα ήταν έτοιμος να τα στηρίξει, να συνδράμει στην προσπάθεια δημοσιονομικής σταθεροποίησης. Κι όντως αυτή θα ήταν η πιο έντιμη και εθνικά επωφελής στάση.
Τι συνέβη όμως εκείνη την περίοδο; Τον Μάρτιο του 2009, κι ενώ εμφανίστηκαν οι πρώτες ενδείξεις επηρεασμού και της ελληνικής οικονομίας από την χρηματοπιστωτική κρίση και την κατάρρευση των δομημένων ομολόγων στηριγμένα σε στεγαστικά δάνεια μειωμένης εξασφάλισης, συνεκλήθη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με αφορμή τις συγκεκριμένες εξελίξεις.
Ζητήθηκε από τότε την κυβέρνηση η στήριξη όλων των κομμάτων σε παρεμβάσεις που θα συγκρατούσαν κάπως το ωστικό κύμα που ερχόταν . Ποια ήταν η αντίδραση σύσσωμης της αντιπολίτευσης; Από αρνητική έως αφοριστική. Κάπως έτσι άρχισε να χτίζεται και το «λεφτά υπάρχουν» με τα 6 δισ. ανείσπρακτων οφειλών προς το δημόσιο από τα οποία θα προέκυπτε ένα δημοσιονομικά μαξιλάρι. Τι κι αν στην πλειοψηφία τους αφορούσαν οφειλές χρεοκοπημένων εταιρειών;
Με αυτή την ρητορική της άρνησης αντιμετώπισε ο κ. Παπανδρέου την επερχόμενη κρίση. Δεν συνεισέφερε καν με δημιουργικό τρόπο στην διαμόρφωση ενός διαφορετικού πακέτου μέτρων με λιγότερη έμφαση στη φορολόγηση. Με αναπτυξιακά αντίβαρα. Με ευρύτερες  περικοπές σε κρατικές δαπάνες. Με άμεση αξιολόγηση δομών και προσώπων για να προσαρμόσουμε το μέγεθος του κράτους στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Κρύφτηκε πίσω από αντιπολιτευτικές κορώνες, που μόνο μεταρρυθμιστική χροιά δεν διέθεταν. Όπως αγνόησε πλήρως την επίσημη ενημέρωση του διοικητή της ΤτΕ κ. Προβόπουλου και

Σφίγγει ο κλοιός για τον Π. Καμμένο: Οι Σαουδάραβες δεν γνώριζαν τον Β. Παπαδόπουλο


Σφίγγει ο κλοιός για τον Π. Καμμένο: Οι Σαουδάραβες δεν γνώριζαν τον Β. Παπαδόπουλο
Νέα έγγραφα που εκθέτουν τον Πάνο Καμμένο έφερε στη δημοσιότητα ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξη, Ανδρέας Λοβέρδος. Μάλιστα, ουσιαστικά επιβεβαιώνεται ότι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας γνώριζε ότι η πλευρά των Σαουδαράβων δεν αποδεχόταν ως εκπρόσωπό της τον Βασίλη Παπαδόπουλο, ωστόσο εκείνος έδειχνε ότι επιθυμούσε την συνεργασία με τον συγκεκριμένο μεσάζοντα.
«Ζητάμε από τον υπουργό να πει την αλήθεια, να αναγνωρίσει τα λάθη του και να αποκηρύξει τον μεσάζοντα. Πού τον βρήκε; Να μας εξηγήσει τι ακριβώς έχει συμβεί», τόνισε αρχικά ο κ. Λοβέρδος και κατέθεσε πέντε έγγραφα. Συγκεκριμένα, τα πρακτικά από την σύσκεψη στο ΥΕΘΑ στις  29/8 με τους Σαουδάραβες, δηλαδή τους υποτίθεται αρμόδιους για να υπογράψουν τη διακρατική συμφωνία. Την ηλεκτρονική αλληλογραφία του διευθυντή της Δ/νσης Εξοπλισμών, κ.  Παπαδάκη προς τους Σαουδάραβες, στους οποίους το ΥΠΕΘΑ ανακοινώνει ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί η συζήτηση στις 30/8 (την επόμενη μέρα μετά τη σύσκεψη), καλώντας τους να μην έρθουν! «Ήρθαν αυτοί γίνεται σύσκεψη στο ΥΕΘΑ και τους διώχνουμε κι έτσι έχασε η χώρα 66 εκ ευρώ γιατί δεν εξυπηρετούντο ο μεσάζων», τόνισε χαρακτηριστικά ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Την ίδια ώρα, παρουσίασε και τρία ακόμη απόρρητα έγγραφα από τα οποία προκύπτει –εκ νέου- ότι ο κ. Παπαδόπουλος ήταν παντελώς άγνωστος για τους Σαουδάραβες. Το πρώτο είναι το τηλεγράφημα του Έλληνα Πρέσβη, Πολυχρονίου, προς τους κ.κ. Καμμένο - Κοτζιά στις 24/8, ο οποίος τους ενημερώνει ότι «έρχονται οι κανονικοί Σαουδάραβες για την υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας». Επίσης, κατέθεσε δύο αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ που δίνουν το «ΟΚ» για τη σύναψη της διακρατικής συμφωνίας, αλλά και την απόφαση του ΚΥΣΕΑ που αποτυπώνει την υπογραφή της συμφωνίας που έγινε με τον κ. Παπαδόπουλο στο αεροδρόμιο της Μίκρας.
Αλέξανδρος Διαμάντης
Αναλυτικά τα έγγραφα:

Γερμανικά αεροδρόμια >> Ολοι οι Ευρωπαίοι μαζί αλλά οι Ελληνες (που προφανώς ΔΕΝ είναι Ευρωπαίοι) χώρια, μαζί με τους Αφρικανούς


Ιστορίες που ανακαλούν μνήμες άλλων εποχών, πολύ πριν από την προσχώρηση της Ελλάδας στη Συνθήκη Σένγκεν, ή και πιο πρόσφατες, όταν κατά τη διάρκεια της κορύφωσης της προσφυγικής κρίσης και του κλεισίματος του Βαλκανικού Διαδρόμου, η Ελλάδα απειλήθηκε με ντε φάκτο αποκλεισμό της από τη Ζώνη Σένγκεν, εκτυλίσσονται τις τελευταίες μέρες στα γερμανικά αεροδρόμια με πρωταγωνιστές –ή μάλλον, θύματα– Ελληνες ταξιδιώτες. Αυτόπτες μάρτυρες περιγράφουν στην «Κ» την ταπεινωτική διαδικασία ελέγχου στην οποία υποβάλλονται στα γερμανικά αεροδρόμια, για την οποία, εξάλλου, η Αθήνα έχει ήδη προβεί σε διάβημα –αν και σε χαμηλό επίπεδο– προς το Βερολίνο.

Μέχρι αυτή τη στιγμή μάλιστα, πηγές στην Αθήνα, η οποία φαίνεται ότι επιδιώκει να κρατήσει το θέμα «χαμηλά», –αποδίδοντάς το στο γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών και στον Γερμανό υπουργό Τόμας ντε Μεζιέ – επεδίωκαν να υποβαθμίσουν το θέμα μιλώντας αόριστα για λόγους ασφαλείας τους οποίους έχει επικαλεστεί η γερμανική πλευρά. Πάντως, εκπρόσωπος της Κομισιόν ανέφερε στην «Κ» ότι ήδη στις 11 και 12 Οκτωβρίου η Γερμανία ήταν ανάμεσα στις χώρες που ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι επαναφέρουν εσωτερικούς συνοριακούς ελέγχους για έξι μήνες με απαρχή τη 12η Νοεμβρίου με βάση το άρθρο 25 του Κώδικα Συνόρων Σένγκεν. Το μέτρο θεωρείται έκτακτο και υποτίθεται ότι δικαιολογείται για λόγους «εσωτερικής ασφαλείας και δημόσιας τάξης». Και ενώ δεν είναι γνωστός ποιος είναι ο λόγος ασφαλείας της Γερμανίας που δικαιολογεί την παρεκτροπή από τη Συνθήκη Σένγκεν σε σχέση με την Ελλάδα, αυτές τις μέρες οι Ελληνες επιβάτες που προσγειώνονται σε γερμανικό έδαφος βρίσκονται αντιμέτωποι με δυσάρεστες εκπλήξεις.

«Κατά την άφιξη της πτήσης της Aegean στη Φρανκφούρτη, μας έβγαλαν από την πίσω πόρτα του αεροπλάνου μέσα στο κρύο, μας άφησαν να ξεπαγιάζουμε στο ταρμάκ, μας επιβίβασαν σε λεωφορεία, μας αποβίβασαν πάλι στο ταρμάκ, μας μετέφεραν με τα πόδια σε κάποιο απόμακρο μέρος και μας έστησαν στην ουρά για 30΄ για εξονυχιστικό έλεγχο», σημείωνε στην «Κ» ταξιδιώτης, μιλώντας για «δύο λεπτά ανάκριση του τύπου “πού έχασες πριν από 5 χρόνια την ταυτότητά σου που μου δείχνει το σύστημα; Αφού λες ότι έβγαλες νέα ταυτότητα γιατί δεν την έχεις μαζί σου κι έχεις μόνο το διαβατήριό σου;” και άλλα τέτοια».

Την ίδια περίπου εικόνα μεταφέρει έτερη Ελληνίδα, η οποία έφθασε στη Φρανκφούρτη στις 13 Νοεμβρίου: «Ο πιλότος μάς ενημέρωσε πως δεν θα μας αποβιβάσουν μέσω διαδρόμου, αλλά θα μας περιμένει λεωφορείο για να μας μεταφέρει σε ειδικό σημείο όπου θα γίνει έλεγχος διαβατηρίων. Μας ζήτησε συγγνώμη γιατί μας είπε πως δεν γνωρίζει τον λόγο αλλά υποθέτει ότι είναι επειδή “ερχόμαστε από την Ελλάδα”», σημειώνει, προσθέτοντας ότι για να φθάσουν οι επιβάτες στο σημείο ελέγχου έπρεπε να ανεβούν αρκετές σκάλες –μεταξύ των οποίων και ηλικιωμένοι και άνθρωποι με τις χειραποσκευές τους– και ότι ακολούθησε «ενδελεχής έλεγχος στα διαβατήρια και στις ταυτότητες».

Η Κομισιόν εξετάζει τις πληροφορίες που έχει λάβει από τα κράτη-μέλη που ζήτησαν προσωρινή επαναφορά των εσωτερικών συνοριακών ελέγχων. Εκπρόσωπός της σημείωνε στην «Κ» ότι η Επιτροπή έλαβε διαβεβαιώσεις για τον προσωρινό χαρακτήρα των ελέγχων, ενώ ενθάρρυνε τη συνεργασία των ελληνικών και γερμανικών αρχών για το εν λόγω ζήτημα...
πηγή
wolf






Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

Επιβεβαιώνεται: Από τη Ρωσία η ραδιενέργεια που εντοπίστηκε στην Ελλάδα -Ολα τα στοιχεία

Με μάλλον αρκετή καθυστέρηση, η μετεωρολογική υπηρεσία της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι ανίχνευσε σε ορισμένες περιοχές της χώρας «εξαιρετικά υψηλά» επίπεδα του ραδιενεργού ισοτόπου ρουθηνίου-106 στο τέλος Σεπτεμβρίου.
Με την ανακοίνωσή της επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις των επιστημόνων του Ινστιτούτου Ακτινοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας (IRSN) της Γαλλίας σχετικά με την πιθανή προέλευση του ραδιενεργού στοιχείου που είχε εντοπισθεί στην Ευρώπη (και στην Ελλάδα) στις αρχές Οκτωβρίου.
Τα υψηλότερα επίπεδα ρουθηνίου-106, σύμφωνα με τις ρωσικές υπηρεσίες, ανιχνεύθηκαν στο Αργκαγιάς, ένα χωριό στην περιοχή του Τσελιάμπινσκ στα νότια Ουράλια, όπου το συγκεκριμένο ισότοπο ήταν σε επίπεδα 986 φορές υψηλότερα από τα συνήθη.
Το Αργκαγιάς απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από τον πυρηνικό σταθμό του Μαγιάκ, όπου το 1957, επί σοβιετικής εποχής, είχε συμβεί σοβαρό πυρηνικό ατύχημα και σήμερα στις εγκαταστάσεις του γίνεται επεξεργασία χρησιμοποιημένων πυρηνικών καυσίμων.
Η Greenpeace της Ρωσίας, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, κάλεσε την αρμόδια για την πυρηνική ενέργεια Rosatom να ξεκινήσει έρευνα σε βάθος και να δώσει τη δημοσιότητα τα αποτελέσματά της. Θα ζητήσει επίσης από τις εισαγγελικές αρχές της χώρας να ερευνήσουν μήπως υπήρξε συγκάλυψη πυρηνικού ατυχήματος.
Στα μέσα Οκτωβρίου η Rosatom είχε ανακοινώσει ότι, σε δείγματα μεταξύ 25 Σεπτεμβρίου και 7 Οκτωβρίου, δεν είχε ανιχνευθεί ρουθήνιο-106, πλην της περιοχής της Αγίας Πετρούπολης. Είχε επίσης διαβεβαιώσει ότι τα επίπεδα ραδιενέργειας ήσαν φυσιολογικά γύρω από όλες τις ρωσικές πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Η μετεωρολογική ρωσική υπηρεσία Rosgidromet ανακοίνωσε ότι το ραδιενεργό ισότοπο ανιχνεύθηκε στο Ταταρστάν και στη νότια Ρωσία, φθάνοντας τελικά σε όλη την Ευρώπη.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

 iefimerida.gr

Ε. Βενιζέλος: Η θεωρία του υπερπλεονάσματος είναι μία αυτοκτονική, καταστροφική θεωρία, η οποία υπονομεύει το μέλλον της χώρας.

Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 2017
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Διανομή Κοινωνικού Μερίσματος και άλλες διατάξεις»
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σύλληψη της πολιτικής του υπερπλεονάσματος έχει προκαλέσει και προκαλεί βλάβη στην εθνική οικονομία, απολύτως συγκρίσιμη με τη βλάβη του τραγικού πρώτου εξαμήνου του 2015. Ποια είναι η σύλληψη του υπερπλεονάσματος; Η ταξική πολιτική, στην οποία αναφέρθηκε προηγουμένως ο κ. Τσακαλώτος; Μακάρι να ήταν μόνον αυτό. Η σύλληψη του υπερπλεονάσματος είναι η απόλυτη, εν ψυχρώ, κυνική θυσία της προοπτικής της εθνικής οικονομίας, της δυνατότητας ανάκαμψης και ανάκτησης του χαμένου εδάφους προς όφελος μίας καθαρά, ωμά επικοινωνιακής στρατηγικής, χάριν ενός αφηγήματος πως δήθεν παίρνουμε από τους μικρομεσαίους, από τα κατάλοιπα της μεσαίας τάξης, από τα ράκη της και μοιράζουμε το υπερπλεόνασμα στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
Δεν θα αναφερθώ στα προφανή, ότι το υπερπλεόνασμα προέρχεται από υπερφορολόγηση, από υπερεπιβάρυνση σε ασφαλιστικές εισφορές, από πάγωμα της καταβολής των οφειλών του δημοσίου, των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την αγορά, από δραματική περικοπή του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων και λόγω της περικοπής αυτής δεν γίνονται και αντιπλημμυρικά έργα, για να γίνω κάπως επίκαιρος, λόγω του δράματος της Μάνδρας, της Νέας Περάμου και της Πιερίας. Το υπερπλεόνασμα δεν οφείλεται μόνον στο γεγονός πως έχουμε τελικά μία κάμψη της ίδιας της δυνατότητας της εθνικής οικονομίας να προχωρήσει προς το μέλλον, αλλά επιπλέον έχουμε και μία παραίτηση από το βασικό επιχείρημά μας, το εθνικό επιχείρημά μας, ότι οι υψηλοί στόχοι για πρωτογενές πλεόνασμα, σε μακροπρόθεσμη βάση, είναι βλαπτικοί για την εθνική οικονομία, λειτουργούν υφεσιακά, αντιαναπτυξιακά, προκυκλικά, δεν μας αφήνουν να αναπνεύσουμε. Δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τον περιβόητο δημοσιονομικό χώρο αναπνοής.
Αυτό, όμως, γίνεται επίτηδες για να μπορέσει η κυβέρνηση το 2017 και το 2106 προηγουμένως, να

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Κυρ. Μητσοτάκης: Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι σουρεαλιστικό

Κυρ. Μητσοτάκης: Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι σουρεαλιστικό

Άλλο πράγμα οι μεταρρυθμίσεις, άλλο η λιτότητα. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με συνέντευξή του στο EUobserver. «Η λιτότητα δεν πρέπει να συγχέεται με τις μεταρρυθμίσεις, είχαμε πάρα πολλή λιτότητα στην Ελλάδα και πολύ λίγες μεταρρυθμίσεις», τόνισε χαρακτηριστικά ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
«Μέχρι τώρα, δυστυχώς, κάθε φορά που μιλάμε στους Έλληνες για τις μεταρρυθμίσεις, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι αυξήσεις φόρων και μειώσεις συντάξεων. Νομίζω πως είναι καιρός, χωρίς να ξεφύγουμε από τις υποχρεώσεις μας, να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να ισορροπήσουμε τις πολιτικές μας υπέρ των μεταρρυθμίσεων», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Μητσοτάκης.
Ο πρόεδρος της ΝΔ προσθέτει ακόμα ότι προτεραιότητά του θα είναι η «δημιουργία θέσεων εργασίας μέσω ιδιωτικών επενδύσεων, που σημαίνει ένα φιλικό προς τις επιχειρήσεις περιβάλλον», ενώ αναφέρεται και στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.
«Καμία εκλογική διαδικασία δεν είναι δεδομένη. Είμαι σίγουρος ότι θα επικρατήσουμε και θα κερδίσουμε με σημαντική διαφορά, αλλά πρόκειται να είναι ένας μακρύς και δύσκολος δρόμος», συμπλήρωσε ο Κ. Μητσοτάκης.
Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι σουρεαλιστικό, σημείωσε ο πρόεδρος της ΝΔ και κατηγόρησε τον Α. Τσίπρα ότι έχει υπερφορολογήσει την ελληνική οικονομία και έχει σκοτώσει όποια ανάπτυξη μπορούσε να υπάρξει». 
Τα νούμερα δεν λένε ψέμματα, τόνισε αναφερόμενος στους καταστροφικούς πρώτους μήνες του 2015. «Το πείραμα του Τσίπρα μας κόστισε 100 δισ. ευρώ». 
Παράλληλα, επεσήμανε ότι η ΝΔ είναι «το μόνο πολιτικό κόμμα που έχει σαφές μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, το οποίο εκτείνεται και πέρα από τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος».


Ρέστα και μπλόφες στο πολιτικό «πόκερ» της Γερμανίας - Υπέρ των εκλογών το 45% των πολιτών

Ρέστα και μπλόφες στο πολιτικό «πόκερ» της Γερμανίας - Υπέρ των εκλογών το 45% των πολιτών
Η προσφυγή στις κάλπες μοιάζει, για την ώρα, να είναι η μοναδική ρεαλιστική διέξοδος από την πολιτική κρίση στην οποία έχει βυθιστεί η Γερμανία, μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης τύπου «Τζαμάικα». Υπέρ αυτής της λύσης, μάλιστα, τάσσονται όχι απλώς οι Σοσιαλδημοκράτες, αλλά και το 45% των Γερμανών, όπως τουλάχιστον έδειξε  δημοσκόπηση των ιδιωτικών τηλεοπτικών δικτύων RTL και n-tv -έναντι του 27% που θέλει νέο «μεγάλο συνασπισμό» Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών και του 24% που στηρίζει μια κυβέρνηση μειοψηφίας υπό την νυν καγκελάριο. 
Σε αυτό το πλαίσιο και καθώς η Angela Merkel έχει δηλώσει ότι... προσφέρεται να συνεχίσει ως καγκελάριος -όχι όμως επικεφαλής κυβέρνησης μειοψηφίας- οι δύο κορυφαίοι θεσμικοί παράγοντες της Γερμανίας καταβάλλουν ύστατη προσπάθεια ώστε να μην οδηγηθεί η χώρα σε νέες εκλογές (κάτι που θα συμβαίνει για πρώτη φορά στη μεταπολεμική της ιστορία) και να σχηματιστεί μια όσο το δυνατόν πιο σταθερή κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της δημοκρατίας, Frank-Walter Steinmeier, θα πραγματοποιήσει σήμερα και αύριο διερευνητικές επαφές με τους Φιλελεύθερους, τους Πράσινους και το SPD, σε συνέχεια του χθεσινού του διαγγέλματος, με το οποίο ζήτησε επιτακτικά από όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους και σε κυβερνητικό επίπεδο. Παράλληλα, ο πρόεδρος της Βουλής, Wolfgang Schaeuble, κάλεσε επίσης τα κόμματα να αναλάβουν την ευθύνη τους, ενώ ταυτόχρονα ζήτησε από τους πολίτες να δείξουν κατανόηση.
Έτσι, μετά το σοκ που προκάλεσε η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ των Σοσιαλδημοκρατών της Angela Merkel, των Φιλελεύθερων του Christian Lindner και των Πράσινων του Cem Oezdemir, η γερμανική πολιτική σκηνή περνάει στην επόμενη φάση.
Σήμερα, ο πρόεδρος της Γερμανίας, Steinmeier, θα έχει συναντήσεις με τον ηγέτη του FDP και τον ηγέτη των Πρασίνων ενώ αύριο θα συναντηθεί με τον Martin Schulz.
Ο Steinmeier έκρουσε χθες τον κώδωνα του κινδύνου και προσπάθησε να φέρει προ των ευθυνών τους, τόσο τον Lindner, όσο και τον Schulz. Στην ουσία, ο Γερμανός πρόεδρος έκανε μία κίνηση για να σταματήσει το «πόκερ» μεταξύ των τεσσάρων κομμάτων, με φόντο τις κάλπες. Τόνισε ότι θα πρέπει να ξανασκεφτούν τι διακυβεύεται και να επιστρέψουν στο τραπέζι των συζητήσεων. Ο μεν Lindner θεωρείται ο «αυτουργός» του ναυαγίου για τον σχηματισμό συνασπισμού «Τζαμάικα» και ο Schulz ο άνθρωπος που εκμεταλλεύεται την κατάσταση για να γίνουν ξανά εκλογές.
Η Merkel από την πλευρά της, γνωρίζοντας ότι τουλάχιστον στη δεδομένη χρονική στιγμή έχει το πάνω χέρι – κάτι που επιβεβαιώνουν τόσο οι δημοσκοπήσεις όσο και οι εκτιμήσεις των αναλυτών – εξέφρασε την επιθυμία της να συνεχίσει και για τέταρτη θητεία αρκεί ο Steinmeier να πείσει τους «ταραξίες» να κάνουν πίσω. Εκεί κρίνονται όλα. Στο ποιος θα κάνει πρώτος πίσω, ποιος δεν θα φοβηθεί να «χρεωθεί» τις νέες εκλογές και ποιος θα πιστέψει ότι το πολιτικό παιχνίδι που εξελίσσεται αυτές τις ημέρες θα τον βγάλει ενισχυμένο μετά από 3-4 μήνες όταν οι Γερμανοί θα ψηφίσουν.

W. Schaeuble: Τα γερμανικά κόμματα να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην Ευρώπη

Άδωνις Γεωργιάδης: “Η αδιαφορία του Αλέξη Τσίπρα για την τραγωδία στην Μάνδρα” 21/11/2017



ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ! Ο «θάνατος» του κομμουνισμού στη Μολδαβία

Το κομμουνιστικό καθεστώς καταδίκασε το Κοινοβούλιο της Μολδαβίας, απαγορεύοντας τα κομμουνιστικά σύμβολα...
Το επίμαχο νομοσχέδιο επικρίνει «το ολοκληρωτικό κομμουνιστικό καθεστώς στην Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, το οποίο πραγματοποίησε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, καθώς και τις ενέργειες όλων των προσώπων, που συμμετείχαν στην τέλεση των εγκλημάτων του κομμουνιστικού καθεστώτος».

Διευκρινίζεται ότι η απαγόρευση ισχύει μόνο για τη χρήση των συμβόλων για πολιτικούς λόγους, οπότε δεν απαγορεύεται η χρήση τους για πολιτιστικούς (ή διαφημιστικούς...) σκοπούς.

Κυρ. Μητσοτάκης: Πήρατε πολλά από τη μία τσέπη για να δώσετε ελάχιστα στην άλλη

Κυρ. Μητσοτάκης: Πήρατε πολλά από τη μία τσέπη για να δώσετε ελάχιστα στην άλλη
Δίχως κορώνες αλλά με επιχειρήματα ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδόμησε πλήρως το success story της κυβέρνησης Τσίπρα με τη διανομή του κοινωνικού μερίσματος, ενώ ειδική μνεία έκανε στις ευθύνες κυβέρνησης και περιφέρειας για την τραγωδία στη Μάνδρα. Αφού στηλίτευσε το γεγονός ότι ο μεν πρωθυπουργός έφυγε για τη Σουηδία ο δε αρμόδιος υπουργός, Χρήστος Σπίρτζης δεν γύρισε καν από την Αμερική, καταλόγισε «μεγάλες ευθύνες για αυτά που δεν έγιναν στα τρία προηγούμενα χρόνια και σε αυτά που δεν έκανε η περιφέρεια που διοικείται από Ρ. Δούρου από το 2014».
Κατήγγειλε, δε, ότι ο Αλέξης Τσίπρας εξαφανίζεται μετά από κάθε φυσική καταστροφή, όπως στον Σαρωνικό, στις πρόσφατες πυρκαγιές και αναρωτήθηκε «τι πρωθυπουργός είναι αυτός που είναι απών από κάθε φυσική καταστροφή;». Επανέλαβε, πάντως, ότι στη δυτική Αττική έχουν γίνει καταστροφικές επιλογές, όπως η αυθαίρετη δόμηση, η πλήρης έλλειψη περιβαλλοντικών έργων υποδομής και «με θάρρος όλοι πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας». Αναρωτήθηκε γιατί η περιφέρεια Αττικής δεν δρομολόγησε τα απαραίτητα έργα, γιατί δεν ολοκληρώθηκε το σχετικό χρονοδιάγραμμα. « Λέει αλήθεια η Δούρου ότι  δεν μπορούσε να προχωρήσει το έργο διευθέτηση του ρέματος της Αγίας Αικατερίνης», τόνισε ο πρόεδρος της ΝΔ, ενώ σημείωσε ότι η προσφυγή της Ρ. Δούρου στη δικαιοσύνη ήταν «προφανώς για τον εαυτό της».
Σε ό,τι αφορά το κοινωνικό μέρισμα ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης χαρακτήρισε την κυβέρνηση ως τους «Άη Βασίληδες της πολιτικής σε μια χώρα που πολλοί πολίτες μας έχουν ξεχάσει τα Χριστούγεννα».
«Όσο για το μέρισμα τα πράγματα είναι απλά: Η κυβέρνηση πήρε πολλά από τη μία τσέπη για να δώσει ελάχιστα στην άλλη», προσέθεσε ο πρόεδρος της ΝΔ και εκτίμησε ότι στην πραγματικότητα το κοινωνικό μέρισμα είναι τα 720 εκατομμύρια. Σε ό,τι αφορά τη συζήτηση

ΠΑΜΑΚ: Παγιωμένο το προβάδισμα της ΝΔ, μεγάλες μετακινήσεις στο κέντρο


Παγιωμένο σε διψήφια επίπεδα είναι το προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τη νέα δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για τον ΣΚΑΪ, η οποία ταυτόχρονα καταγράφει σημαντικές μετακινήσεις ψηφοφόρων στο χώρο της κεντροαριστεράς και του κέντρου.
Στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ αποσπά το 30,5%, δώδεκα μονάδες καλύτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ακολουθεί με 18,5%.

Την τρίτη θέση καταλαμβάνει πλέον η Δημοκρατική Συμπαράταξη με 8,5%, αυξάνοντας το ποσοστό της κατά δύο μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση, ενώ στην τέταρτη θέση πέφτει η Χρυσή Αυγή με 7%.

Τελευταία κοινοβουλευτική δύναμη είναι δημοσκοπικά το ΚΚΕ, με 6,5%. Κανένα άλλο κόμμα δεν ξεπερνά το όριο του 3% που απαιτείται για είσοδο στη Βουλή.




Το Ποτάμι «σπάει» προς τα δεξιά και τα αριστερά

Η έρευνα αποτυπώνει σημαντικές μετατοπίσεις ψηφοφόρων στον ευρύτερο χώρο του κέντρου, με το Ποτάμι να πέφτει στο αναιμικό 0,5%, καθώς οι ψηφοφόροι του κινούνται πρωτίστως προς τη ΝΔ και δευτερευόντως προς τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Συγκεκριμένα, περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα ψηφοφόρους του Ποταμιού υπολογίζεται ότι μετακινούνται προς τη ΝΔ, ενώ περισσότεροι από δύο στους δέκα φεύγουν για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Διαρροές πάντως υφίσταται και ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει συσπείρωση μόλις 21,5% και πάνω από το ένα-πέμπτο των ψηφοφόρων του φαίνεται να «φεύγει» προς το λευκό, την αποχή ή την άκυρη ψήφο.




Μεγάλη δυσαρέσκεια αλλά «όχι» σε πρόωρες εκλογές

Η δημοσκόπηση καταδεικνύει επίσης τη βαθιά δυσαρέσκεια των πολιτών με το κυβερνητικό έργο και την ευρεία απαισιοδοξία για το μέλλον, με την πλειοψηφία ωστόσο να τάσσεται κατά των πρόωρων εκλογών.

Σχεδόν οκτώ στους δέκα πολίτες εκτιμούν ότι τα πράγματα κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση, τρεις στους τέσσερις πιστεύουν ότι η κυβέρνηση δεν θα έχει βγάλει τη χώρα από το Μνημόνιο έως το τέλος της θητείας της, ενώ πάνω από το 90% δηλώνει πως δεν είναι ικανοποιημένο από το κυβερνητικό έργο.

Ωστόσο, το 53,8% δηλώνει αντίθετο σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες και προτιμά να δει την κυβέρνηση να ολοκληρώνει την τετραετία.

Δεν πείθει το μέρισμα

Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος καταδεικνύουν ακόμα ότι οι πολίτες δεν ανταποκρίνονται στη χορήγηση του κοινωνικού μερίσματος από την κυβέρνηση, καθώς το 85% το αποδίδει στην υπερφορολόγηση, ενώ μόλις το 5,5% κι όχι σε υπεραπόδοση της οικονομίας.

Μάλιστα, σχεδόν επτά στους δέκα πολίτες είπαν ότι το μέρισμα θα έπρεπε να αξιοποιηθεί για οριζόντια μείωση της φορολογίας, ενώ μόλις το 22,5% προκρίνει τη διοχέτευση των χρημάτων στα πιο ευάλωτα νοικοκυριά.

Ολόκληρη η έρευνα ΕΔΩ
skai.gr

Ιδού η νέα Αλλαγή με το «Θείο Βρέφος» σε ρόλο... big boss

Αν είναι κάτι που έμεινε από τις χθεσινές εκλογές της Κεντροαριστεράς ήταν μια φωτογραφία, μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Οι Κινέζοι λένε: «Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις», αλλά στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν απλά 1.000 λέξεις, ήταν ολόκληρη η ιστορία του ΠΑΣΟΚ.
Είναι η γνωστή πλέον φωτογραφία που δείχνει τον Κώστα Λαλιώτη να κάθεται άνετος πάνω στο γραφείο της Φώφης Γεννήματα και να καπνίζει το πούρο της νίκης, ιδιαίτερα χαρούμενος.
Δεν είναι απλά ότι δείχνει ποιος είναι το μεγάλο αφεντικό, ποιος θα συνεχίσει να κάνει κουμάντο στη δημοκρατική παράταξη, ακόμη κι αν έγινε μια μεγάλη προσπάθεια να αναγεννηθεί, να μεγαλώσει και να επαναπατρίσει όσους ψηφοφόρους πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι ότι η φωτογραφία αυτή περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο ποιο είναι σήμερα το κέντρο, ποιο είναι το ΠΑΣΟΚ που ο κόσμος χθες ψήφισε ότι το θέλει πρωταγωνιστή των εξελίξεων.
Και είναι ένα δείγμα για το πώς χιλιάδες Έλληνες ψηφοφόροι βλέπουν το ΠΑΣΟΚ, βλέπουν την λεγόμενη δημοκρατική παράταξη.
Το «Θείο Βρέφος» σε ρόλο big boss να κανονίζει τις εξελίξεις, ουσιαστικά την μελλοντική σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ και του νέου φορέα με στόχο να κόψει το δρόμο της ΝΔ προς την εξουσία. Γι’ αυτό…

H ακυβερνησία στη Γερμανία καταλύτης για κάλπες στην Ελλάδα

A
H ακυβερνησία στη Γερμανία καταλύτης για κάλπες στην Ελλάδα
Η Γερμανία βυθίζεται σε μία περίοδο παρατεταμένης ακυβερνησίας και η Ευρώπη μπαίνει σε αχαρτογράφητα νερά, από την στιγμή που η ατμομηχανή της ευρωζώνης δε δείχνει σημάδια πολιτικής σταθεροποίησης.

Η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης από την Angela Merkel δεν αποκλείεται, με συνδυασμό και άλλων παραγόντων, να αποδειχθεί καθοριστική για την πορεία και της δικής μας χώρας, σε σχέση πάντα με την έγκαιρη ή μη ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης.

«Τα σημάδια από την Γερμανία μιλάνε από μόνα τους» τονίζει πηγή που παρακολουθεί από κοντά τις συζητήσεις κυβέρνησης θεσμών, κρούωντας τον κώδωνα του κινδύνου για όσα θα ακολουθήσουν. «Όσο ο δυνατός παίχτης της Ευρώπης δεν τα έχει βρει μέσα στο σπίτι του, αυτόματα προκαλούνται δυσλειτουργίες στο ευρύτερο περιβάλλον του» επισημαίνει η ίδια πηγή.

Σύμφωνα λοιπόν με ένα σενάριο, το οποίο είναι σε γνώση και της ΝΔ, η παρατεταμένη αστάθεια στο εσωτερικό της Γερμανίας δεν αποκλείεται να αποτελέσει έναν από τους λόγους που η Ελλάδα οδηγηθεί στις κάλπες μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Το σενάριο αυτό προβλέπει τα εξής: Εφόσον προκριθεί στη Γερμανία η λύση της εκ νέου προσφυγής στις κάλπες, αυτές θα προσδιοριστούν για την άνοιξη του 2018.

«Η Angela Merkel βρίσκεται σε αδύναμη κατάσταση και από ένα ενδεχόμενο νέων εκλογών στη Γερμανία μόνο τραυματισμένη μπορεί να βγει» τονίζει συνομιλητής του κ.Μητσοτάκη, ο οποίος δε δείχνει να στέκεται ιδιαίτερα στην πιθανότητα νέων εκλογών στην Γερμανία αλλά στο σχηματισμό μετά από πολύ «αγώνα», μίας γερμανικής κυβέρνησης ισορροπιών.

Από σκηνικό χώρα


Μετά την καταστροφή στη Μάνδρα, τη διαπίστωση για τα αντιπλημμυρικά έργα, τη μόλυνση του Σαρωνικού και την αδυναμία να αντιμετωπισθεί και τις πυρκαγιές τον Αύγουστο -που η πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση ήταν η επίθεση του Πολάκη στη Δικαιοσύνη- η εικόνα γίνεται όλο και περισσότερο σαφής. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια κυβέρνηση που πίστεψε ότι μια χώρα μπορεί να κυβερνηθεί στη φιλοσοφία της Ρένας Δούρου, ότι τα σκουπίδια μαζεύονται ευκολότερα όταν η αποκομιδή είναι αριστερή. Όταν διαπίστωσε ότι τα έργα δεν καταλαβαίνουν από ιδεολογία μετέτρεψε τη χώρα σε ένα σκηνικό από ταινία του Χόλιγουντ, τα στελέχη του σε ηθοποιούς που ντύνονται ανάλογα με το ρόλο, και τη διακυβέρνηση σε σενάριο.
Στο σενάριο αυτό, τα δισ. που μαζεύτηκαν από την υπεροφορολόγηση έπρεπε να γίνουν αντιπλημμυρικά έργα, συντήρηση νοσοκομειακών και αστυνομικών αυτοκινήτων και φάρμακα νοσοκομείων. Αντίθετα, έγιναν αμοιβές συγγενών και φίλων, επιδόματα ΔΕΚΟ και μπουναμάδες για τους συνταξιούχους που βγήκαν από τα λεφτά που τους παρακράτησαν. Η επόμενη κυβέρνηση, εκτός από τα γνωστά προβλήματα της οικονομίας, θα έχει να αντιμετωπίσει κατεστραμμένες υποδομές και τα θεμέλια ενός κράτους που ξηλώθηκαν για να γίνουν διακόσμηση.
Η επόμενη κυβέρνηση θα έχει να κυβερνήσει ένα κράτος χωρίς υποδομές, με ένα αντιεξουσιαστικό κίνημα που συνήθισε να είναι ασύδοτο. Για να μπορέσει η Ελλάδα να ανακάμψει χρειάζεται ένα τράνταγμα. Ένα jolt. Ξεπερνάει τις ικανότητες μου να μπορέσω να μαντέψω ποιο και πως αλλά είναι απαραίτητο. Και δυστυχώς στη μελέτη των jolts δεν βοηθάει η ιστορία.
Ο Κόνραντ Αντενάουερ είχε βγάλει από το μεταπολεμικό της λήθαργο τη Δυτική Γερμανία

Γερμανία: Ο πολιτικός «σεισμός» ήρθε από εκεί που δεν το περιμέναμε

Γερμανία: Ο πολιτικός «σεισμός» ήρθε από εκεί που δεν το περιμέναμε
Εκεί που όλοι περίμεναν ότι θα υπάρχουν αναταράξεις στην Ευρώπη, ακόμα και τριγμοί στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, από τις εκλογικές αναμετρήσεις στη Γαλλία και στην Ολλανδία, λόγω της ανόδου των ευρωσκεπτικιστών, η Γερμανία έκανε... την έκπληξη.
Οι πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία αναμφίβολα επηρεάζουν όχι μόνο την ίδια τη χώρα αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη. Μέχρι και για παραίτηση της Angela Merkel έφτασαν να μιλούν κάποιοι χθες. Κατά συνέπεια, τα ερωτήματα που εγείρονται δεν αφορούν μόνο τους Γερμανούς ψηφοφόρους. Αφορούν το σύνολο του πολιτικού κόσμου στην Ευρώπη, αφορούν τις αγορές, αφορούν ακόμη και την Ελλάδα.
Θα γίνει νέα προσπάθεια για τον σχηματισμό συνασπισμού «Τζαμάικα»; Πόσο εφικτός είναι ένας νέος μεγάλος συνασπισμός με το SPD; Αντέχει η Γερμανία μία κυβέρνηση μειοψηφίας; Και τέλος τι σημαίνει μία νέα προσφυγή στις κάλπες;
Τα ευρωπαϊκά ζητήματα φαίνεται ότι σε μεγάλο βαθμό δεν αποτελούν αντικείμενο των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Όμως η τελική έκβαση των συζητήσεων εκτιμάται πως θα κάνει τεράστια διαφορά σε ότι αφορά τη θέση της Γερμανίας στις επερχόμενες διαπραγματεύσεις για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση και το μέλλον της Ευρώπης.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων είναι αρκετά σοβαρή για διασφαλίσει ότι θα χρειαστεί περίπου μία εβδομάδα «ασκήσεων ηρεμίας» μέχρι να ξεκινήσουν εκ νέου οι επαφές. Αυτή τη στιγμή το σενάριο που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες είναι να γίνει μία δεύτερη προσπάθεια για τον συνασπισμό «Τζαμάικα», όμως κάθε λεπτό που περνάει αυξάνονται οι πιθανότητες να πάμε αναγκαστικά σε μεγάλο συνασπισμό με το SPD, παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του Martin Schulz. Το ενδεχόμενο που δεν συγκεντρώνει σχεδόν καμία πιθανότητα είναι η κυβέρνηση μειοψηφίας καθώς η Merkel έσπευσε να την αποκλείσει και να δηλώσει με νόημα ότι προτιμά μία νέα προσφυγή στις κάλπες.
Στην πλειονότητά τους, οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα πολιτικά κόμματα θα κάνουν ότι μπορούν και για να ενισχύσουν τη θέση τους αλλά και για να αποφύγουν μία νέα εκλογική αναμέτρηση. Το σίγουρο είναι πως όσο διαρκεί η πολιτική αβεβαιότητα στη Γερμανία, τόσο πηγαίνουν πίσω οι πολύ σημαντικές συζητήσεις για το μέλλον της Ευρώπης. Την ίδια ώρα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η εικόνα δεν θα άλλαζε δραματικά στην περίπτωση νέων εκλογών.

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Ο πραγματικός φιλελευθερισμός αντιμάχεται το φασισμό

Του Deirdre McCloskey*
Ονομάζοντας τον “λαϊκισμό” μ’ αυτή τη λέξη, κάνουμε το φαινόμενο που περιγράφει να ακούγεται έστω και λίγο κάτι το καλό, τουλάχιστον στους ανθρώπους που δεν μπορούν να θυμηθούν το παρελθόν. Γιατί να μην επικρατεί η βούληση των ανθρώπων έναντι όλων; Άλλωστε, το αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας είναι η Γενική Βούληση, όπως υποστήριζε ο Ρουσό πιστεύοντας ότι έτσι έλυνε το πρόβλημα της ανελευθερίας στο πλαίσιο μιας συλλογικότητας. Δεν είναι ο λαϊκισμός κάτι το Καλό και το Γενικό; Μπορεί κανείς να το πιστεύει αυτό, τουλάχιστον μέχρι να του έρθουν στο μυαλό κάποιες αμυδρές αναμνήσεις του Χιούι Λονγκ, του Χουάν Περόν και του Benito Mussolini.
Ο Jeffrey Tucker στο λαμπρό βιβλίο του Right-Wing Collectivism: The Other Threat to Liberty (Ο δεξιός κολλεκτιβισμός: Η άλλη απειλή για την ελευθερία) ονομάζει τον δεξιό λαϊκισμό όπως ακριβώς είναι, δηλαδή “φασισμό”, ή, στη γερμανική μορφή του “εθνικοσοσιαλισμό”, ναζισμό. Το περιεχόμενο του όρου “φασισμός” έχει βεβαίως διαβρωθεί από την απρόσεχτη χρήση του από την Αριστερά - από τους μηδενιστές της Αντίφα για παράδειγμα στο Μπέρκλεϊ που εκτοξεύουν πέτρες και ύβρεις στους αστυνομικούς και τους μη βίαιους διαδηλωτές εναντίον των τελευταίων κατορθωμάτων του Προέδρου Τrump. Ο Tucker ξεσκονίζει τη λέξη ώστε να ξαναρχίσουμε να τη χρησιμοποιούμε σήμερα. Και είναι ακριβώς η λέξη που χρειαζόμαστε - επιτακτικά.
Με γλαφυρό ύφος και βαθιά γνώση της Ιστορίας, ο Tucker αφηγείται πώς χωρίστηκαν τα αντιφιλελεύθερα δίδυμα που γεννήθηκαν γύρω στο 1820 από τον Γκέοργκ Χέγκελ - η Πρωσία και η Ρωσία, όπως θα μπορούσε κανείς να πει. Οτιδήποτε εκτός από την Αγγλία. Το δίδυμο στα δεξιά, από τον Καρλάιλ μέχρι τα πρόσφατα Breitbart News, εξύψωσε το κράτος με τον εθνικισμό. Το δίδυμο στα αριστερά, από τον Μαρξ μέχρι πρόσφατα το MSNBC, εξύψωσε το κράτος με τον σοσιαλισμό.
Σε κάθε περίπτωση, εξυψώθηκε το κράτος και το μονοπώλιό του επί της βίας. Ο αγγλικός φιλελευθερισμός - ο οποίος στο μεταξύ μας έδωσε τις ελευθερίες και στη συνέχεια τα πλούτη μας - εξύψωσε αντίθετα τους ανθρώπους ατομικά και τις εθελούσιες συμφωνίες τους. Όπως ο πατριάρχης του φιλελευθερισμού Adam Smith έγραψε το 1776, αυτό που χρειαζόμαστε - και αυτό που για λίγο και ατελώς πήραμε - είναι “το φιλελεύθερο σχέδιο της ισότητας [στην κοινωνική θέση], της ελευθερίας [στην οικονομική δράση], και της δικαιοσύνης [απέναντι στον νόμο].”
Ο Tucker χτυπά το καμπανάκι του κινδύνου έναντι του Τrumpικού πουτινισμού όπως αυτός εκδηλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο, από την Ουγγαρία μέχρι τις Φιλιππίνες. Απορρίπτει τον μύθο ότι ο “φασισμός” είναι εκτός μόδας επειδή ηττήθηκε θαρραλέα το 1945 από την Αριστερά. Οι φίλοι μας στην Αριστερά (και μιλώ ειλικρινά: έχω πολλούς) φαντάζονται ότι ακόμη πολεμούν εναντίον ενός φασισμού έχοντας ως σύμμαχο τον φίλο Θείο Στάλιν με την πίπα του. Στην πραγματικότητα, ασκούν μια αριστερή εκδοχή του φασισμού.
Όπως ανακάλυψε ο Τζορτζ Όργουελ στον Ισπανικό Εμφύλιο και κατέγραψε στη συνέχεια στην Φάρμα των Ζώων, η Αριστερά είναι τόσο αυταρχική όσο και η Δεξιά. Και οι δύο χρησιμοποιούν την κρατική εξουσία για να επιβάλλονται στους ανθρώπους. Όπως καταγράφει ο Tucker, μετά το 1989 η μεγαλύτερη απειλή εξαναγκασμού προέρχεται τόσο από τη Δεξιά όσο και από την Αριστερά. Η φασιστική απειλή δεν προέρχεται από ένα Τείχος του Βερολίνου, αλλά από το Τείχος του Τrump.
Ένας πραγματικός φιλελευθερισμός ρίχνει τα τείχη - τόσο της τυραννίας και των δασμών, όσο και της μετανάστευσης, της λογοκρισίας και της υποχρεωτικής επαγγελματικής αδειοδότησης. Στέκει απέναντι και στα δύο αυταρχικά δίδυμα και τους τοίχους τους. Ο Tucker καλεί τους ανθρωπιστές φιλελεύθερους να ξεσηκωθούν και να ξεκαθαρίσουν τις ανθρωποκεντρικές τους αρχές. Τους καλεί να σταματήσουν να πιστεύουν πως είναι “συντηρητικοί” και έτσι θα πρέπει να ανέχονται μια μικρή παρέκκλιση προς τον φασισμό αν είναι να πετύχουν κάποια φορολογική μεταρρύθμιση.
Ένας δημοσιογράφος του MSNBC παρενόχλησε έναν ερευνητή από το ελευθεριακό Cato Institute, τον οποίο χαρακτήρισε “συντηρητικό” και δεν τον άφηνε να μιλήσει. Ο καλεσμένος μόλις που κατόρθωσε να διαμαρτυρηθεί λέγοντας πως δεν είναι συντηρητικός Το επιχείρημά του χάθηκε, και η εκπομπή διέκοψε για διαφημίσεις. Ο άνθρωπος αυτός από το Cato, o Jeffrey Tucker (ο άνθρωπος από το Foundation for Economic Education), η Ρόουζ Γουάιλντερ Λέην, ο Φρίντριχ Χάγιεκ και ο Μίλτον Φρίντμαν είναι όλοι τους φιλελεύθεροι, όχι συντηρητικοί και όχι προοδευτικοί.
Οι φιλελεύθεροι αντιτίθεται στα δίδυμα της βιαίως επιβαλλόμενης κρατικής δράσης.
Παρ’ όλα αυτά, τα βίαια αυτά δίδυμα παραμένουν δημοφιλή. Η πρόσφατη δημοφιλία του διδύμου του φασισμού ανησυχεί τον Tucker. Και θα πρέπει να ανησυχεί κι εσάς.
Θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει: Γιατί τόσο στην Αριστερά όσο και στη Δεξιά το κράτος είναι το κεντρικό υποκείμενο του πολιτικού και οικονομικού δράματος; Γιατί αυτό είναι το δράμα που οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν;
Πρώτα απ’ όλα, ένας από τους λόγους είναι αρχέγονος - είναι η πρωτόγονη δυσπιστία που έχουμε ότι μια συμφωνία στην αγορά είναι δίκαιη. Η δυσπιστία αυτή είχε κάποιο νόημα στον κόσμο του μηδενικού αθροίσματος στον οποίο ζούσαν οι περισσότεροι άνθρωποι μέχρι τον 19ο αιώνα. Ο κοινωνιολόγος Γκέοργκ Σίμελ (Georg Simmel) το διατύπωσε εύστοχα το 1907: “Οι μάζες - από τον Μεσαίωνα μέχρι και τον 19ο αιώνα - πίστευαν ότι υπάρχει κάτι το κακό στην προέλευση των μεγάλων περουσιών… Ιστορίες τρόμου διασπείρονταν για την προέλευση της περιουσίας των Γκρινάλντι, των Μεδίκων και των Ρότσιλντ… σαν να πρόκειται για το έργο ενός δαιμονικού πνεύματος”. Είναι οι μάζες, οι λαϊκιστές, “οι πολλοί” που πιστεύουν έντονα σε τέτοιες απόψεις. Ένας δεσμοφύλακας τον 13ο αιώνα ειρωνεύτηκε τις εκκλήσεις κάποιου πλουσίου για έλεος λέγοντας τα εξής: “Έλα τώρα αφέντη Αρνώ Τεσέρ, έχεις κυλιστεί μέσα σε τόση χλιδή!... Πώς γίνεται να είσαι αναμάρτητος;”.
Κι όμως, σε μια εθελούσια συναλλαγή τόσο το μέρος που βρίσκεται στην πλευρά της προσφοράς όσο και αυτό που βρίσκεται στην πλευρά της ζήτησης κερδίζουν. Και οι δύο ωφελούνται. Win-win. Στη φύση του αμοιβαίου οφέλους όμως, ο καθένας πιθανόν θα μπορούσε να κερδίσει περισσότερα. Πάντα υπάρχει αυτό το ενοχλητικό χάσμα. Ο καθημερινός άνθρωπος ονομάζει το όφελος που αποκόμισαν οι προμηθευτές προϊόντων και στέγασής του “το κέρδος τους” και δυσαρεστείται που δεν μπορεί να μετακυλίσει περισσότερο απ’ αυτό στον εαυτό του. Δεν αναλογίζεται ότι και ο ίδιος αποκομίζει ένα είδος κέρδους - καθώς διαφορετικά δεν θα συμφωνούσε εξαρχής στην πώληση. Από την πλευρά του προμηθευτή πάλι, κερδοσκόπος είναι ο αγοραστής. Και οι δύο πλευρές είναι κερδοσκόποι. Οι οικονομολόγοι που συνεχίζουν την παράδοση του Άλφρεντ Μάρσαλ (Alfred Marshall) ονομάζουν το χάσμα ανάμεσα στην προθυμία κανείς να πληρώσει και στην προθυμία να αποδεχθεί “το σύνολο του πλεονάσματος του καταναλωτή και του παραγωγού”. Οι μαρξιστές το ονομάζουν, πιο γλαφυρά και αποδοκιμαστικά “εκμετάλλευση” ή “υπεραξία”. Σε κάθε περίπτωση, είναι το κοινωνικό κέρδος από το εμπόριο - η αξία που δημιουργείται από το εμπόριο - που με κάποιο τρόπο μοιράζεται ανάμεσα στο κέρδος του αγοραστή και σ’ αυτό του προμηθευτή από τη συναλλαγή. Γκρινιάζουμε: “Πέτυχα την καλύτερη δυνατή ευκαιρία; Μήπως με έπιασε κορόιδο; Είναι ένας στυγνός κερδοσκόπος. Γιατί δεν έχει τους καλούς τρόπους να μου δώσει περισσότερα;”.
Όταν η δημοκρατία άρχισε να ακμάζει και οι ιεραρχίες άρχισαν να πεθαίνουν, ξεκινήσαμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει μια έτοιμη διαθέσιμη λύση. Η αρχέγονη προκατάληψη εναντίον του εμπορίου γεννά τη σύγχρονη ιδέα ότι θα το διορθώσει το κράτος, δίνοντας σε όλους μας την αξιοπρέπεια και τα αγαθά που χρειαζόμαστε. (Το 1600 κανείς δεν πίστευε σε τέτοια παράλογα πράγματα, καθώς ήταν τότε προφανές ότι το κράτος είναι μια συμμορία ληστών στις παγίδες των οποίων έχουμε πέσει).
Από την σκοπιά κάποιου πολίτη ατομικά, πράγματι τα δώρα του κράτους φαίνονται θαυμάσια δωρεάν γεύματα: Δρόμοι, δημόσια σχολεία, ένα ωραίο ταχυδρομείο με έναν φιλικό ταχυδρόμο. Πράγματα που απλώς εμφανίζονται στη ζωή μας, χωρίς κόστος, χωρίς το καταραμένο παζάρεμα και χωρίς εργασία.
Και, δεύτερον, μια τέτοια φαντασίωση ενός καλοκάγαθου κράτους που χαρίζει καλούδια χωρίς κόστος, ανεξάρτητα από το αν αυτό διοικείται από έναν υποτιθέμενο κεντρικό σχεδιαστή στον σοσιαλισμό ή από έναν υποτιθέμενο φύρερ στον εθνικισμό, έχει ακόμη μία (κι αυτή τη φορά αποκλειστικά σύγχρονη) αφήγηση που την υποστηρίζει. Αυτή αφήγηση βασίζεται στην οικονομική αλήθεια ότι ο σύγχρονος κόσμος παράγεται από το απίστευτα κατακερματισμένο εμπόριο με ξένους. “Όχι” απαντά η νέα αυτή αφήγηση, “είμαστε όλοι μας μέλη μιας αγαπημένης οικογένειας. Ας προχωρήσουμε όλοι μαζί”.
Όταν όλοι μας ζούσαμε σε αγροκτήματα, και ξέραμε από πού προέρχεται το κρέας, κανείς δεν ονειρευόταν τον σοσιαλισμό. Ξέραμε ότι οι τιμές της αγοράς είχαν σημασία και μπορούσαν να βελτιώσουν ή να καταστρέψουν τη ζωή μας. Ξέραμε ότι το εισόδημα παράγεται από την εργασία. Ξέραμε πολύ καλά την αλήθεια της φθίνουσας απόδοσης και της καθολικής φύσης της σπανιότητας των πόρων.
Οι φοιτητές μου που μεγάλωσαν σε φάρμες ή σε μικρές επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχαν ως παιδιά, μπορούν γρήγορα να κατανοήσουν τα οικονομικά. Οι υπόλοιποι, ανάμεσα στους οποίους κι εγώ, δεν το μπορούμε. Όταν τα εισοδήματα άρχισαν να εμφανίζονται μαζικά και μυστηριωδώς από Το Γραφείο, αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι η παραγωγή αλλά η κατανομή, όπως συμβαίνει στο τραπέζι του δείπνου μιας αγαπημένης οικογένειας. Δώσε μου τις πατάτες, Ελένη. Βεβαίως Γιάννη. Πάρε κι άλλες.
Η πολιτική στη Σουηδία μεταμορφώθηκε το 1928 από τον φιλελευθερισμό σε ένα δοκιμαστικό είδος σοσιαλισμού όταν ο Per Albin Hansson εκφώνησε την κλασική του πια ομιλία στο Κοινοβούλιο προτείνοντας το folkhemmet “το σπίτι του λαού”: “Σ’ ένα καλό σπίτι υπάρχει ισότητα, νοιάξιμο, συνεργασία και αλληλεγγύη. Αν εφαρμόσουμε αυτές τις αξίες στο μεγαλύτερο σπίτι του λαού και των πολιτών, αυτό σημαίνει να καταρρίψουμε όλα τα κοινωνικά και οικονομικά εμπόδια που σήμερα χωρίζουν τους πολίτες σε προνομιούχους και παραμελημένους, κυρίαρχους και εξαρτημένους, πλούσιους και φτωχούς, ιδιοκτήτες και εξαθλιωμένους, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους”.
Όταν ένα γενναιόδωρο παιδί σήμερα αντιλαμβάνεται πόσο πολύ φτωχοί είναι οι άνθρωποι στην παραπέρα γειτονιά, θέλει να ανοίξει το πορτοφόλι του, ή ακόμη καλύτερα το πορτοφόλι του Μπαμπά. Σ’ αυτήν ακριβώς την ηλικία - στα δεκατέσσερα ή τα δεξαέξι - διαμορφώνουμε πολιτικές ταυτότητες, τις οποίες σπάνια αναθεωρούμε όταν βρεθούμε ενώπιον νέων δεδομένων. Αντιθέτως, σε μια προγενέστερη ιεραρχική κοινωνία δούλων και δουλοκτητών, το παιδί των δουλοκτητών δεν είχε τέτοιες ενοχές καθώς θεωρούταν ότι ήταν στη μοίρα των φτωχών να υπηρετούν. Όταν όμως η φυσικότητα της ιεραρχίας αμφισβητήθηκε, όπως συνέβη τον 18ο αιώνα στη βορειοδυτική Ευρώπη, ο σοσιαλισμός, ή αν προτιμάτε, ύστερα από λίγο, ο εθνικοσοσιαλισμός, απείχε πια ένα μόλις μικρό βήμα. Οι οικογένειές μας είναι μικρές σοσιαλιστικές οικονομίες, με τη Μαμά ως κεντρικό σχεδιαστή. Τέλεια.
“Η ανήθικη οικογενειοκρατία” όπως παρατήρησε το 1958 ο πολιτικός επιστήμονας Edward Banfield, είναι χαρακτηριστικό μιας προνεωτερικής κοινωνίας. Προστατεύει τα μέλη της οικογένειας, αλλά κλέβει και δολοφονεί τον οποιονδήποτε άλλο. Δείτε σχετικά την τηλεοπτική σειρά The Sopranos που προβαλλόταν από το 1999 ως το 2007. Μια σύγχρονη κοινωνία στην αυταρχική εκδοχή της διευρύνει την οικογένεια στο έθνος, το folkhem. Εκεί, κλέβουμε τα αφεντικά και δολοφονούμε τους εχθρούς, μαζικά.
Χρειαζόμαστε το βιβλίο του Tucker. Και χρειάζεται να ανησυχούμε. Οι πραγματικά φιλελεύθεροι, πρέπει να ξέρουμε τις καταβολές του νέου εθνικοσοσιαλισμού, για να μπορέσουμε να τον καταγγείλουμε αποτελεσματικότερα και να τον στείλουμε για μια ακόμη φορά στο σκοτάδι. Τώρα.
--
Η Deirdre Nansen McCloskey δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στο Σικάγο από το 2000 μέχρι το 2015 οικονομικά, ιστορία, αγγλική φιλολογία και επικοινωνία. Έχει συγγράψει 17 βιβλία και πάνω από 400 επιστημονικά άρθρα για θέματα που εκτείνονται από τα τεχνικά οικονομικά και την στατιστική θεωρία στην υποστήριξη των δικαιωμάτων των διεμφυλικών ατόμων και την ηθική υπόσταση των αστικών αρετών. Το τελευταίο της βιβλίο Bourgeois Equality: How Ideas, Not Capital or Institutions Enriched the World (Η αστική ισότητα: Πώς οι ιδέες και όχι το κεφάλαιο ή οι θεσμοί πλούτισαν τον κόσμο), που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2016 από το University of Chicago Press υποστηρίζει μια εξήγηση του Μεγάλου Πλουτισμού από το 1800 μέχρι σήμερα που βασίζεται στην ιστορία των ιδεών.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα αγγλικά στις 6 Νοεμβρίου 2017 και παρουσιάζεται στα ελληνικά με την άδεια του Foundation for Economic Education και τη συνεργασία του ΚΕΦΙΜ “Μάρκος Δραγούμης”.

Η Φώφη Γεννηματά νικήτρια των εκλογών στην κεντροαριστερά

Η Φώφη Γεννηματά εκλέγεται επικεφαλής του νέου φορέα που θα συσταθεί στον χώρο της κεντροαριστεράς, καθώς επικράτησε στον δεύτερο γύρο του Νίκου Ανδρουλάκη.

Με την ενσωμάτωση να υπερβαίνει το 88%, η κ. Γεννηματά λαμβάνει το 57,13% των ψήφων, ενώ ο κ. Ανδρουλάκης ακολουθεί με 42,87%.

Η συμμετοχή στον δεύτερο γύρο υπερέβη τις 150.000, που σημαίνει ότι σχεδόν τα τρία-τέταρτα των ψηφοφόρων που έλαβαν μέρος στον γύρο της προηγούμενης Κυριακής επέστρεψαν στις κάλπες σήμερα.
Την κ. Γεννηματά συνεχάρη άμεσα, μέσω Twitter, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης σημειώνοντας ότι προσβλέπει πάντα «σε μια ειλικρινή συνεννόηση μας για τα σημαντικά ζητήματα του τόπου».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Πρώτο Θέμα πριν τις κάλπες η κ. Γεννηματά απέφυγε να μιλήσει για ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ, λέγοντας ότι ο νέος φορές θα θα έχει αυτόνομο λόγο και πορεία.

Όσον αφορά το Συνέδριο του νέου φορέα, όπου θα συγκροτηθούν και τα όργανα, η κ. Γεννηματά δεν έχει δώσει ακριβές χρονοδιάγραμμα, λέγοντας πως θα γίνει «στον συντομότερο δυνατό χρόνο».

Το κρίσιμο ζητούμενο πλέον είναι η ενότητα και η συσπείρωση του νέου φορέα, ο οποίος θα αποτελείται από πέντε δυνάμεις που ανήκουν τόσο στον χώρο της κεντροαριστεράς όσο και στον χώρο του κέντρου.

Πηγή: http://www.skai.gr

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Α. Γεωργιάδης: Η Δούρου έκρυψε στο συρτάρι τη μελέτη για τα αντιπλημμυρικά

Ο Άδωνις Γεωργιάδης για τη στήριξη της ΝΔ στους πληγέντες κλπ στον Γ. Αυτιά (ΣΚΑΪ, 19/11/17)



Σφοδρή επίθεση στην Περιφερειάρχη Ρένα Δούρου για τις παραλείψεις της στο θέμα των αντιπλημμυρικών έργων στη Δυτική Αττική εξαπέλυσε ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης με αφορμή τις καταγγελίες της δημάρχου Μάνδρας ότι από το 2015 υπήρχε μελέτη αλλά η Περιφέρεια Αττικής δεν προχώρησε στην υλοποίηση του έργου.

«Η Δούρου να μας εξηγήσει γιατί έκρυψε στο συρτάρι τη μελέτη εφόσον εκλέχτηκε με σημαία τα αντιπλημμυρικά έργα» είπε ο κ. Γεωργιάδης στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Απαντώντας δε στο επιχείρημα της κυρία Δούρου ότι την μελέτη πάγωσε ο δασάρχης, ο κ. Γεωργιάδης είπε: «Τελικά την Ελλάδα την κυβερνά ο δασάρχης; Για το Ελληνικό μας είπαν ότι φταίει ο Δασάρχης, για την Μάνδρα μας λένε ότι φταίει ο Δασάρχης. Δεν πάμε τον Δασάρχη στο Μαξίμου να τελειώνουμε;».

Ο κ. Γεωργιάδης εξαπέλυσε επίθεση και στον πρωθυπουργό λέγοντας: «Έχω δει πρωθυπουργούς να επιστρέφουν από το εξωτερικό όταν στη χώρα τους συμβαίνει μια εθνική τραγωδία. Πρωθυπουργό να πηγαίνει για 10 λεπτά στο σημείο επειδή είναι ο δρόμος του προς το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας και στη συνέχεια να παίρνει το αεροπλάνο για το Γκέτεμποργκ ενώ έχει συμβεί τραγωδία στον τόπο του, δεν έχω ξαναδεί».
Επεσήμανε δε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπήκε στις λάσπες στη Μάνδρα χωρίς να κάνει δηλώσεις στις κάμερες ενώ ανακοίνωσε ότι η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει βοήθεια προς τους πληγέντες κατοίκους ώστε να την μοιράσει την προσεχή Τρίτη.

Κυρ. Μητσοτάκης για την τραγωδία στη Μάνδρα: Κάποιοι κρύβουν τις ευθύνες τους στη λάσπη


 Κυρ. Μητσοτάκης για την τραγωδία στη Μάνδρα: Κάποιοι κρύβουν τις ευθύνες τους στη λάσπη
Σκληρή επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα με αφορμή τα τραγικά γεγονότα στην Δυτική Αττική άσκησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης , μιλώντας στο Προσυνέδριο της ΝΔ στην Λάρισα.
Ο κ. Μητσοτάκης τόνισε πως «κάποιοι κρύβουν τις ευθύνες τους στη λάσπη», με το να εμφανίζεται ο πρωθυπουργός για 10 λεπτά και να μην μπαίνει στη Μάνδρα, αλλά να έρχεται μόνο επικοινωνιακά. Υπογράμμισε παράλληλα ότι ανακύπτουν ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν και να αποδοθούν ευθύνες εκεί και πρέπει. Διερωτήθηκε λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης «γιατί δεν ολοκληρώθηκαν τα σχέδια διαχείρισης πλημμυρών, γιατί «η Περιφέρεια Αττικής δεν προχώρησε σε αντιπλημμυρικά έργα. Γιατί δεν έγιναν τα απαραίτητα έργα στο βουνό πάνω από τη Μάνδρα; Τι έκανε η πολιτική προστασία; Τι πήγε λάθος και δεν ειδοποιήθηκαν οι κάτοικοι;»
Ο πρωθυπουργός ήταν απών από όλες τις καταστροφές και πυρκαγιά και από την οικολογική καταστροφή του Σαρωνικού" σημείωσε ο κ. Μητσοτάκης.
Ο πρόεδρος της ΝΔ εξέφρασε τα συλληπτήρια του για τους νεκρούς που άφησε πίσω η θεομηνία και διατύπωσε την αμέριστη στήριξή του  στους ανθρώπους που επλήγησαν από τη μεγάλη φυσική καταστροφή.
"Δεν είμαστε αυτοί που με αφορμή  μια μεγάλη εθνική τραγωδία θα κατηγορήσουμε αβίαστα κυβερνώντες , αλλά όσο περνά ο χρόνος ανακύπτουν μια σειρά ερωτήματα και θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες πολιτικές και επιχειρησιακές" τόνισε ο κ.Μητσοτάκης.
"Γιατί δεν ολοκληρώθηκαν τα σχέδια αντιμετώπισης πλημμυρών, γιατί η περιφέρεια  Αττικής  δε δρομολόγησε μια σειρά από έργα  σημαντικά, όταν ήταν εγγεγραμμένοι οι πόροι και υπήρχαν οι μελέτες;" αναρωτήθηκε ο κ.Μητσοτάκης.
Ο πρόεδρος της ΝΔ τόνισε ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σύστησε  επιτροπή από ειδικούς για τη διαμόρφωση προτάσεων. "Επικοινώνησα με τον Πρόεδρο της ΚΟ του ΕΛΚ Μάνφρεντ Βέμπερ, και με συναρμόδιους επιτρόπους για να δούμε πως θα εξασφαλίσουμε τους ευρωπαϊκούς πόρους, κινητοποιήσαμε τους εθελοντές μας" είπε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συμπληρώνοντας ότι οι ευθύνες θα διερευνηθούν. 

Επιτομή εξευτελισμού η εισβολή του Ρουβίκωνα

Α.Τσίπρας. Ο,τι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο...

Του Σάκη Μουμτζή
Η εβδομάδα που πέρασε ξεκίνησε πανηγυρικά για τον πρωθυπουργό. Ως άρχοντας μοίρασε, δια διαγγέλματος, στους υπηκόους του ένα πολύ μικρό μέρος των χρημάτων που τους είχε αφαιμάξει προηγουμένως.
Πίστευε πως με έναν επικοινωνιακό ορυμαγδό από τα φιλικά, προς τον ΣΥΡΙΖΑ, μέσα μαζικής ενημέρωσης θα άλλαζε την δυσμενή γι΄αυτόν επικαιρότητα. Θα επέβαλλε την ατζέντα του.
Αλλωστε τα 1.400.000.000 ευρώ είναι ένα εντυπωσιακό νούμερο, ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίον προέκυψε. Ολη η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ περίμενε να δρέψει τους καρπούς της γαλαντομίας του πρωθυπουργού.
Ομως ο Πανάγαθος είχε άλλους σχεδιασμούς. Ερριξε μια καταιγίδα στην περιοχή της Μάνδρας και ακόμα μετράμε νεκρούς και κατεστραμμένες περιουσίες.
Εξ αντικειμένου, μια καταστροφή βαρύνει την εκάστοτε κυβέρνηση. Πλην όμως, αν φροντίσει να κινητοποιήσει έγκαιρα και κυρίως αποτελεσματικά τον κρατικό μηχανισμό, τότε λειτουργεί θετικά γι΄αυτήν.
Παραδείγματα: ο τρόπος που αντιμετώπισε τις πλημμύρες στην Γερμανία ο Γ.Σρέντερ, του χάρισε μιαν απρόσμενη εκλογική νίκη. Ή το τριχίλιαρο, που έδωσε ο Κώστας Καραμανλής-- άνευ διατυπώσεων και προϋποθέσεων-- στους πυροπαθείς το 2007, δεν επέτρεψε το ακραίο αυτό γεγονός με τους δεκάδες νεκρούς, να επηρεάσει δυσμενώς γι΄αυτόν το εκλογικό αποτέλεσμα.
Ο Α.Τσίπρας όμως δεν εκτίμησε σωστά το μέγεθος της καταστροφής και δήλωσε την παρουσία του πολλές ώρες αργότερα, και μάλιστα χωρίς να εισέλθει μέσα στην πόλη της Μάνδρας όπως κατήγγειλε η δήμαρχος της πόλης. Ηλθε, είδε και απήλθε. Αφησε την καταστροφή πίσω του και απέδρασε στην Στοκχόλμη.
Την ζημία για τον ΣΥΡΙΖΑ την ολοκλήρωσε η σκηνοθετημένη κακόγουστα εμφάνιση της

Μιράντα Ξαφά: Μνημονιακές αλήθειες και αντιμνημονιακοί μύθοι

Σε ένα εντυπωσιακό και περιεκτικό δοκίμιό της με τίτλο «Δημόσιο Χρέος», η γνωστή οικονομολόγος Μιράντα Ξαφά διατυπώνει αλήθειες και αναδεικνύει κραυγαλέα ψεύδη.
Με 8,80 ευρώ, όποιος Νεοέλληνας ενδιαφέρεται για την αλήθεια και τον ρόλο της στην διαμόρφωση της πραγματικότητας θα πρέπει να αναζητήσει και να διαβάσει το 115 σελίδων περιεκτικό δοκίμιο της Μιράντας Ξαφά.
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Χωρίς περίτεχνες εκφράσεις και άνευ περιεχομένου οικονομικίστικες διατυπώσεις, στο πόνημά της με τίτλο «Δημόσιο Χρέος» (εκδόσεις Παπαδόπουλος), η πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) εξηγεί τους λόγους της υπερχρέωσης της χώρας μας και τονίζει ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε νομοθετήσει από μόνη της μνημόνια, πριν οι αγορές τής κλείσουν την πόρτα τους.
Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα για το πελατειακό πολιτικό σύστημα και τους θεράποντές του. Γι’ αυτό και τα ξεπερνά με τις γνωστές αντιμνημονιακές μπαρούφες. Το ίδιο κάνουν δε και κάποιοι δήθεν οικονομολόγοι, κοροϊδεύοντας εαυτούς και αλλήλους. Τα γεγονότα όμως είναι πεισματάρικα και όσοι δεν θέλουν να τα καταλάβουν αργά ή γρήγορα σπάνε τα μούτρα τους. Ωστόσο, ο λαϊκισμός και η καλλιέργεια του κρετινισμού έχουν όρια και το ξεπέρασμα των ορίων αυτών ισοδυναμεί με πτώση στο κενό.
Το ελληνικό πρόβλημα έχει δύο πόδια –τον κρατισμό και την πελατειακή συντεχνιακή δομή του. Αν αυτά δεν κοπούν, μέλλον δεν υπάρχει.

Στο πλαίσιο αυτό, η Μιράντα Ξαφά γράφει: